Małolipnicanie - Dziecięcy zespół z Lipnicy Małej

0:00/0:00

Talorecek

4+ min. 5 dzieci

Wyliczanka

Jedna deska dwie deski,
Nie słuchojcie Tereski
Bo Tereska zło baba
Krzycy Wrzescy jak źaba

Cel zabawy: Rozwijanie spostrzegawczości, koncentracji oraz współpracy w grupie.

Przebieg zabawy

Dzieci siadają po turecku w kole.
Jedno dziecko (wybrane wyliczanką) siada w środku z zamkniętymi oczami.
Pozostali przekazują sobie w rękach monetę (tzw. talorecek), śpiewając: „Talor tu, talor tam, talorecek krązy som, jak to miło i wesoło, kie talorek krązy w koło, talor tu, talor tam, sukojcie talora mom!"
Na słowa „sukojcie talora mom!" wszyscy zatrzymują się i zamykają dłonie, udając, że trzymają talorka.
Dziecko w środku otwiera oczy i ma trzy próby, by zgadnąć, kto trzyma talorka.
Jeśli nie zgadnie – dzieci wołają: „Dziada, dziada!" i do środka wchodzi kolejne dziecko.

Konspekt metodyczny dla nauczyciela

„Talorecek" – zabawa ludowa jako element dziedzictwa kulturowego

Cele ogólne

Rozwijanie świadomości regionalnej dzieci.
Kształtowanie szacunku do tradycji i kultury ludowej.
Rozwijanie koncentracji, spostrzegawczości i współpracy w grupie.

Cele szczegółowe (uczeń potrafi)

Wskazać, że zabawy ludowe są częścią kultury regionalnej.
Wziąć udział w zabawie opartej na tradycji.
Współdziałać z rówieśnikami według ustalonych reguł.
Skoncentrować się na zadaniu i przejawiać aktywność ruchową.

Metody pracy

Metoda czynna (zabawa ruchowa)
Metoda słowna (pogadanka, wyjaśnienie)
Metoda ekspresyjna (piosenka/wyliczanka)
Metoda obserwacji i doświadczeń

Formy pracy

Praca z całą grupą
Praca indywidualna (wybór dziecka do środka koła)
Praca w kręgu

Środki dydaktyczne

Moneta (lub żeton jako talorek)
Kolorowa chusta lub materiał (symbolicznie oddający klimat zabawy ludowej)
Plansza/tablica z tekstem wyliczanki i piosenki
Nagranie muzyki ludowej (opcjonalnie)

Grupa wiekowa:Dzieci w wieku 4+ (przedszkole, klasy 0–3)

Liczba uczestników:Minimum 5 dzieci (optymalnie: cała klasa/grupa)

Czas trwania:30–45 minut

Przebieg zajęć

Wprowadzenie (5–10 minut)

Krótka rozmowa z dziećmi: Co to jest region? Czy znają jakieś zabawy, które grali ich dziadkowie?
Pokazanie przedmiotu "talorek" (moneta/żeton) i wyjaśnienie jego znaczenia w zabawie.

Nauka wyliczanki (5 minut)

Wspólne powtarzanie tekstu wyliczanki: „Jedna deska, dwie deski, Nie słuchojcie Tereski, Bo Tereska zło baba, Krzycy, wrzescy jak źaba."
Ćwiczenie rytmu i melodii w formie rymowanki.

Nauka piosenki „Talorecek" (5–10 minut)

Nauka słów piosenki: „Talor tu, talor tam, talorecek krązy sam, jak to miło i wesoło, kie talorek krązy w koło, talor tu, talor tam, sukojcie talora mom!"
Wspólne śpiewanie z gestami (pokazywanie przekazywania „talorka").

Zabawa właściwa (15–20 minut)

Ustawienie dzieci w kole – siadają „po turecku".
Jedno dziecko siada w środku z zamkniętymi oczami.
Pozostali przekazują „talorka" i śpiewają piosenkę.
Na końcu piosenki dzieci zatrzymują się, chowają ręce, dziecko w środku ma 3 próby na odgadnięcie, kto ma talorka.
Jeśli zgadnie – zmiana osoby w środku. Jeśli nie – dzieci wołają: „Dziada, dziada!" i wybierane jest kolejne dziecko.

Podsumowanie i rozmowa (5 minut)

Krótka rozmowa: Co najbardziej się podobało?
Czy warto znać zabawy naszych przodków?
Wskazanie wartości wspólnej zabawy, tradycji, muzyki regionalnej.

Propozycje rozszerzenia

Wykonanie ilustracji do zabawy.
Rozmowa o innych dawnych zabawach – zachęta do zapytania dziadków.
Zrobienie własnego „talorka" z modeliny lub tektury.

Związki z podstawą programową

Kształtowanie tożsamości kulturowej i regionalnej.
Rozwijanie kompetencji społecznych (współpraca, komunikacja).
Wychowanie przez zabawę i ruch.
Uwrażliwienie na kulturę i tradycję lokalną.

Uwagi metodyczne

Zwracać uwagę, by każde dziecko miało szansę być w środku.
Można dostosować tempo zabawy do grupy – w młodszych grupach grać wolniej.
Warto wprowadzić elementy gwary, ale je wyjaśnić (np. „krązy", „kie", „sukojcie").

0:00/0:00

Ciuciubabka

5+ dowolna

Wyliczanka

„Ente filus" (wszyscy powtarzają)
„Ciuciubabka binus" (wszyscy powtarzają)
„Ciuciubabka enetteka" (wszyscy powtarzają)
„Ciuciubabka tu"
„Niy, niy, niy – ciuciubabka tu!" (wszyscy razem)

Cel zabawy: Ćwiczenie słuchu, orientacji w przestrzeni oraz integracja grupy.

Przebieg zabawy

Dzieci ustawiają się w kole i recytują wyliczankę.
Wybrane dziecko słyszy: „Chyboj Hanka, zawiązymy ci ocy!"
Dzieci zawiązują jej oczy chustką i lekko obracają dookoła.
Reszta dzieci trzyma się za ręce i chodzi w kole, śpiewając: „Ciuciubabko, chytoj nos, po słoneckak poznoj nos, ktory Franek, który Jozek, a ktoro Marysia? Ktory Franek, który Jozek, a ktoro Marysia? Chytoj nos!"
Ciuciubabka stara się złapać kogoś po głosie lub dźwięku (dzieci mogą używać dzwoneczków).
Złapanej osobie zawiązuje się oczy i zabawa toczy się dalej.

Konspekt metodyczny dla nauczyciela

„Ciuciubabka po orawsku" – tradycyjno zabawa z naszego regionu

Cele ogólne

Kształtowanie tożsamości regionalnej poprzez zabawy ludowe.
Wzmacnianie umiejętności słuchania i orientacji w przestrzeni.
Integracja grupy rówieśniczej przez wspólną zabawę.
Poznanie i używanie słów w gwarze orawskiej.

Cele szczegółowe (uczeń potrafi)

Zna zasady zabawy ludowej z regionu Orawy.
Potrafi współpracować w grupie i stosować się do reguł.
Potrafi rozpoznać głosy innych dzieci.
Poznaje i stosuje podstawowe zwroty w gwarze orawskiej.

Metody pracy

Czynna (zabawa ruchowa)
Słowna (gawęda, powtarzanie wyliczanek)
Odtwórcza (naśladowanie, słuchanie)
Ekspresyjna (śpiew, rytmika)

Formy pracy

Praca z całą grupą
Praca w kole
Praca indywidualna (wybrane dziecko – „ciuciubabka")

Środki dydaktyczne

Chustka do zasłonięcia oczu
Dzwoneczki lub grzechotki (opcjonalnie)
Plansza z tekstem gwarowym (do powieszenia lub pokazania dzieciom)
Nagranie lub nauczyciel mówiący gwarą

Grupa wiekowa:Dzieci 5+ (przedszkole, klasy 0–3)

Liczba uczestników:Dowolna (minimum 6 dzieci, optymalnie: cała klasa lub grupa)

Czas trwania:30–45 minut

Przebieg zajęć

Wprowadzenie (5–10 minut)

Rozmowa z dziećmi: Czy znają zabawę „ciuciubabka"? Czy wiedzą, jak się bawili ich dziadkowie?
Krótkie wprowadzenie o gwarze orawskiej: „U nos na Orawie mówimy nieco inksy, po swojymu. I tyz się tak bawimy – po orawsku!"

Nauka wyliczanki (w gwarze orawskiej) – 5 minut

Recytacja wspólnie: „Ente filus" (wszyscy powtarzają) „Ciuciubabka binus" (wszyscy powtarzają) „Ciuciubabka enetteka" (wszyscy powtarzają) „Ciuciubabka tu" „Niy, niy, niy – ciuciubabka tu!" (wszyscy razem)

Wybór ciuciubabki – 2 minuty

Nauczyciel mówi do wybranego dziecka: „Chyboj Hanka, zawiōzemy ci ōcy!"
Zawiązywanie oczu chustką i lekkie zakręcenie w miejscu.

Zabawa właściwa (15–20 minut)

Dzieci trzymają się za ręce i chodzą w kole, śpiewając (tekst gwarowy):
„Ciuciubabko, chytoj nos, po słōnecku poznoj nos, kto to Franek, a kto Jōzek, a kiero Maryśka? kto to Franek, a kto Jōzek, a kiero Maryśka? Chytoj nos!"
Ciuciubabka słucha i próbuje kogoś złapać.
Dzieci mogą dzwonić dzwoneczkami lub mówić imiona, by pomóc.
Po złapaniu kolejna osoba zostaje ciuciubabką – zabawa toczy się dalej.

Zakończenie i refleksja (5 minut)

Rozmowa: Czy było trudno zgadnąć? Co ci się najbardziej podobało? Czy chcielibyście się nauczyć więcej zabaw po góralsku?
Można pokazać dzieciom zdjęcia dawnych zabaw wiejskich z Orawy.

Propozycje rozszerzenia

Nauka krótkiego wierszyka lub piosenki w gwarze.
Rysowanie „ciuciubabki" – praca plastyczna.
Zorganizowanie dnia zabaw regionalnych (np. z zaproszeniem babć/dziadków).
Włączenie rodziców w naukę dawnej zabawy (domowe wersje).

Związki z podstawą programową

Kształtowanie tożsamości kulturowej dziecka.
Rozwijanie mowy, pamięci, orientacji przestrzennej.
Integracja społeczna i współpraca w grupie.
Uczenie się poprzez zabawę i doświadczenie.

0:00/0:00

Chyciylimy Kochucika

5+ min. 6

Wyliczanka

Dyscyk pado słonko świyci
Carownica masło krynci
Umiysała postawiyła
Przysła świnia wywaliła
Roz dwa trzy idzies ty

Cel zabawy: Rozwijanie zręczności, refleksu i współpracy.

Przebieg zabawy

Dzieci stoją w kole, trzymając się za ręce.
Jedno dziecko wybrane wyliczanką jest „Kochucikiem" i znajduje się w środku koła.
Dzieci śpiewają, kręcąc się w przeciwną stronę niż kochucik: „Chyciylimy kochucika, dali my go do kosyka. Uwazujcie na kosycek, wyleci wom kochucicek! Uwazujcie na kosycek, wyleci wom kochucicek!"
Po ostatnich słowach wszyscy kucają, trzymając się za ręce i wołają: „Leć!!!"
Kochucik stara się wydostać się z koła, a dzieci próbują mu to uniemożliwić, ale nie mogą się puszczać.
Gdy się uda – dzieci wołają: „Wylecioł!", a do środka wchodzi nowy kochucik.

Konspekt metodyczny dla nauczyciela

„Chyciylimy kochucika" – zabawa regionalno-ruchowo w gwarze orawskiej

Cele ogólne

Wprowadzenie dzieci w świat tradycyjnych zabaw ludowych regionu Orawy.
Kształtowanie sprawności fizycznej, refleksu i pracy zespołowej.
Oswajanie dzieci z elementami gwary regionalnej.

Cele szczegółowe (uczeń potrafi)

Zna i odtwarza zabawę ludową z regionu.
Rozwija refleks, spostrzegawczość i zręczność w działaniu.
Współpracuje z grupą, przestrzegając reguł.
Używa słów i wyrażeń w gwarze orawskiej.

Metody pracy

Metoda zabawowa (zabawa ruchowa)
Metoda słowna (nauka wyliczanki i piosenki)
Metoda ekspresyjna (ruch, śpiew, emocjonalność)
Metoda pokazowa (demonstracja przez nauczyciela)

Formy pracy

Praca z całą grupą
Praca indywidualna (wybrane dziecko – kochucik)
Praca w kręgu

Środki dydaktyczne

Kolorowy koszyk (symboliczny „kosycek")
Ilustracja lub maskotka „kochucika" (kogutka)
Plansza z tekstem wyliczanki i piosenki w gwarze
Ewentualnie element stroju regionalnego (chusta, kapelusz)

Grupa wiekowa:5+ (przedszkole, klasy 0–3)

Liczba uczestników:Min. 6 dzieci (optymalnie: cała klasa)

Czas trwania:30–40 minut

Przebieg zajęć

Wprowadzenie (5–10 minut)

Nauczyciel opowiada dzieciom: „Dawniej na Orawie dzieci bawiły się na podwórku i znały dużo śmiesznych, ale i mądrych zabaw. Dzisiaj nauczymy się jednej z nich – o kochuciku – to taki kogutek!"
Krótka rozmowa: Co to jest „kochucik"? Co to może być „kosycek"?

Nauka wyliczanki (gwarowa forma) – 5 minut

„Dyscyk pado, słonko świyci, Carownica masło krynci, Umiysała, postawiyła, Przysła świnia – wywaliła! Roz, dwa, trzy – idzies ty!"
Recytacja z pokazywaniem – nauczyciel tłumaczy trudniejsze słowa (np. „krynci = kręci", „umiysała = pomieszała")

Przebieg zabawy (15–20 minut)

Dzieci stoją w kole, trzymają się za ręce.
Jedno dziecko – Kochucik – jest w środku (wybrane wyliczanką).
Pozostałe dzieci chodzą w kółko w przeciwną stronę do Kochucika, śpiewając: „Chyciylimy kochucika, dali my go do kosyka. Uważujcie na kosycek, wyleci wom kochucicek!"
Na słowo „Leć!!!" – dzieci kucają, dalej trzymając się za ręce.
Kochucik stara się wydostać z koła – dzieci próbują go zatrzymać, nie puszczając rąk.
Jeśli uda się uciec – dzieci wołają: „Wylecioł!" Nowe dziecko zostaje Kochucikiem.

Zakończenie i refleksja (5 minut)

Pytania do dzieci: Kto potrafił szybko uciec? Co było najtrudniejsze? Czy podoba się wam taka zabawa po góralsku?
Podkreślenie wartości wspólnej zabawy, współpracy i tradycji.

Propozycje rozszerzenia

Narysowanie „kochucika" i „kosycka".
Zabawa w parach: tworzenie własnych krótkich rymowanek.
Nauczenie rodziców zabawy – zabranie wyliczanki do domu.
Zorganizowanie dnia zabaw regionalnych z pokazem.

Związki z podstawą programową

Wychowanie przez zabawę i tradycję.
Rozwijanie sprawności ruchowej i koordynacji.
Kształtowanie tożsamości kulturowej i regionalnej.
Rozwijanie mowy i kontaktu ze słowem mówionym w różnych odmianach języka (gwarze).

0:00/0:00

Libusie (Gąski)

6+ min. 7

Wyliczanka

Seł diabeł przez piekło, o do licha jak ciepło.
Sytkie diabły wyzdychały ino dostoł jedyn mały.
Jedyn mały ino zył co jym sytkiym portki sył.

Cel zabawy: Ćwiczenie szybkości reakcji, obrony i współdziałania.

Przebieg zabawy

Dzieci ustawiają się w rzędzie jedno za drugim, trzymając się w pasie – tworzą „gąski".
Na przedzie stoi „mama gęś", a na przeciwko „wilk", wybrany wcześniej.
Wilk woła: „Libusie, libusie, dejcie mi gymbusie!"
Gąski odpowiadają: „Ty nie kces piorecka, ino nasego miysecka!"
Wilk woła jeszcze raz: „Libusie, libusie, dejcie mi gymbusie!"
Wilk próbuje złapać ostatniego w rzędzie, a mama gęś broni dostępu do ogonka.
Jeśli wilk złapie dziecko – mówi: „Siedź tu, jak sie wrocym – to cie zjym."
Złapana gąska siada obok i wilk poluje dalej, aż wszystkie gąski zostaną złapane.

Konspekt metodyczny dla nauczyciela

„Libusie, libusie!" – góralsko zabawa z wilkiem i gąskami

Cele ogólne

Kształtowanie tożsamości regionalnej poprzez zabawy ludowe.
Rozwijanie sprawności fizycznej, szybkości reakcji i współpracy w grupie.
Wprowadzanie dzieci w świat gwary i zwyczajów Orawy.

Cele szczegółowe (uczeń potrafi)

Zna reguły zabawy ludowej z regionu.
Reaguje szybko na bodźce słuchowe i ruchowe.
Potrafi współpracować i działać zespołowo.
Poznaje wyrazy w gwarze orawskiej i potrafi ich użyć w kontekście zabawy.

Metody pracy

Metoda zabawowa (forma ruchowa)
Metoda słowna (wyliczanka, dialogi)
Metoda pokazowa (nauczyciel jako uczestnik)
Metoda aktywizująca (elementy dramy i naśladowania)

Formy pracy

Praca z całą grupą
Praca indywidualna (wilk, mama gęś)
Praca w rzędzie (łańcuch gąsek)

Środki dydaktyczne

Chusta lub czapka (dla wilka)
Ilustracja „gąski i wilka" (dla wprowadzenia)
Plansza z tekstem wyliczanki w gwarze
Ewentualnie muzyka regionalna (na wejście lub koniec)

Grupa wiekowa:6+ (szczególnie klasy 1–3 szkoły podstawowej)

Liczba uczestników:Minimum 7 dzieci (więcej = lepsza zabawa)

Czas trwania:30–40 minut

Przebieg zajęć

Wprowadzenie (5–10 minut)

Krótka rozmowa: „Na Orawie dzieci bawiły się w wiele fajnych zabaw bez telefonu i komputera! Jedna z takich zabaw to 'Libusie' – czyli nasze gąski."
Prezentacja tekstu wyliczanki – dzieci powtarzają po nauczycielu.

Nauka wyliczanki (w gwarze orawskiej) – 5 minut

„Seł diabeł przez piekło, o do licha jak ciepło. Sytkie diabły wyzdychały, ino dostoł jedyn mały. Jedyn mały ino zył, co jym sytkiym portki sył."
Omówienie znaczenia trudniejszych słów: „seł" – szedł, „sytkie" – wszystkie, „wyzdychały" – pomarły, „ino" – tylko, „portki sył" – szył spodnie
Zabawa językiem i powtórzenia rytmiczne.

Przebieg zabawy właściwej (15–20 minut)

Ustawienie: Dzieci ustawiają się jedno za drugim – ręce na biodrach poprzednika – tworzą „gąski". Pierwsze dziecko to „mama gęś". Przed gąskami staje „wilk".
Dialog (w gwarze): Wilk woła: „Libusie, libusie, dejcie mi gymbusie!" Gąski odpowiadają: „Ty nie kces piorecka, ino nasego miysecka!" Wilk ponownie: „Libusie, libusie, dejcie mi gymbusie!"
Polowanie: Wilk próbuje złapać ostatnią gąskę, przebijając się przez „mamę gęś", która broni dostępu.
Jeśli wilk złapie gąskę – mówi: „Siedź tu, jak się wrocym – to cie zjym!"
Złapana gąska siada z boku, a wilk wraca do dalszego polowania.
Gra trwa, aż wszystkie gąski zostaną złapane. Można zmienić wilka i mamę gęś.

Zakończenie i omówienie (5 minut)

Pytania do dzieci: Co było najtrudniejsze – uciekać czy łapać? Jaką rolę w zabawie miała „mama gęś"? Czy podobała wam się ta zabawa w gwarze?
Wspólne pożegnanie zabawową rymowanką lub „okrzykiem" regionalnym.

Propozycje rozszerzenia

Rysowanie wilka i gąsek – ilustracja do zabawy.
Własna wersja dialogu: dzieci wymyślają inne śmieszne „prośby" wilka.
Rozmowa z dziadkami o dawnych zabawach i ich gwarowych nazwach.
Przebranie się za gąski i wilka (element dramy).

Związki z podstawą programową

Wychowanie przez ruch, integracja i emocje.
Kształtowanie kompetencji społecznych i współdziałania.
Rozwijanie języka i kontaktu z dziedzictwem kulturowym (gwarą, zwyczajami).
Rozwijanie świadomości regionalnej i tożsamości kulturowej.

0:00/0:00

Skokanecki

4+ dowolna Skakanki

Wyliczanka

Przeskakujmy skokanecki,
kie nie pasymy krowicki,
rącecki se podawojmy,
i na drugo zawołojmy!

Cel zabawy: Rozwijanie rytmiki, koordynacji ruchowej i pracy zespołowej.

Przebieg zabawy

Dzieci (najczęściej dziewczynki – „pasterki") ustawiają się na kole ze skakankami.
W rytmie śpiewanej piosenki skaczą przez skakankę: „Przeskakujmy skokanecki, kie nie pasymy krowicki, rącecki se podawojmy, i na drugo zawołojmy!"
Na słowa „rącecki se podawojmy" dzieci przestają skakać, podają sobie ręce i zaczynają biegać w kole.
Na koniec jedna z dzieci woła do innej: „Johana, Johana, kaś podziała kolana?"
Druga odpowiada ze śmiechem: „Zjadła mi je krowa, myślała, ze trawa!"
Wszyscy się śmieją i zabawa zaczyna się od nowa.

Konspekt metodyczny dla nauczyciela

„Skokanecki" – pastersko-zabawowo po orawsku

Cele ogólne

Rozwijanie sprawności ruchowej i rytmicznej poprzez zabawę.
Kształtowanie umiejętności współpracy w grupie.
Zapoznanie dzieci z tradycyjnymi, gwarowymi elementami kultury regionu Orawy.

Cele szczegółowe (uczeń potrafi)

Potrafi skakać w rytmie piosenki, koordynując ruchy.
Wykonuje polecenia w zabawie zespołowej.
Zna gwarowe słowa i zwroty używane w zabawie.
Bawi się zgodnie z zasadami i przejawia radość z ruchu.

Metody pracy

Czynna (zabawa ruchowa ze skakanką)
Słowna (piosenka, rymowanka)
Rytmiczno-muzyczna (zabawa przy rytmie śpiewanym)
Pokazowa (nauczyciel demonstruje czynności)

Formy pracy

Praca w kole
Praca indywidualna i zespołowa (skoki, dialogi)
Praca z całą grupą

Środki dydaktyczne

Skakanki (po jednej dla każdego dziecka)
Ilustracje: pasterki, krowy, trawa (do dekoracji lub pokazania)
Plansza z tekstem piosenki

Grupa wiekowa:Dzieci 4+ (przedszkole, klasy 0–2)

Liczba uczestników:Dowolna (minimum 4 dzieci)

Czas trwania:30 minut

Przebieg zajęć

Wprowadzenie (5 minut)

Nauczyciel opowiada: „Dawniej na Orawie dzieci pasły krowy. Nudziło im się, więc śpiewały i skakały przez skakanki. Tak powstała zabawa Skokanecki!"
Krótkie pytania: Kto widział kiedyś krowę? Czy ktoś umie skakać na skakance?

Nauka piosenki (5 minut)

Wspólne śpiewanie w rytmie (nauczyciel pokazuje i dzieci powtarzają): „Przeskakujmy skokanecki, kie nie pasymy krowicki, rącecki se podawojmy, i na drugo zawołojmy!"
Tłumaczenie gwary: „skokanecki" = skakanki, „kie" = kiedy, „krowicki" = krówki, „rącecki" = rączki, „zawołojmy" = zawołajmy

Przebieg zabawy (15 minut)

Dzieci stoją w kole ze skakankami, zaczynają skakać w rytmie piosenki.
Na słowa: „rącecki se podawojmy" – przestają skakać, odkładają skakanki, podają sobie ręce i biegną w kole.
Na koniec piosenki jedno dziecko woła do innego: „Johana, Johana, kaś podziała kolana?"
Drugie dziecko odpowiada ze śmiechem: „Zjadła mi je krowa, myślała, ze trawa!"
Wszyscy się śmieją, zabawa zaczyna się od nowa – zmienia się osoba wołająca i odpowiadająca.

Podsumowanie (5 minut)

Krótkie pytania: Czy łatwo było skakać i śpiewać jednocześnie? Czy nauczyliście się nowych słów po góralsku? Kto wymyśli inne śmieszne odpowiedzi (np. „zabrał mi je piesek")?

Propozycje rozszerzenia

Własne wersje dialogu: dzieci wymyślają, co jeszcze „zjadła krowa".
Rysowanie pasterki z krową i skakanką.
Zabawa bez skakania – w formie inscenizacji pasterskiej.
Pokaz dla rodziców – dzieci prezentują „góralską zabawę".

Związki z podstawą programową

Kształtowanie sprawności ruchowej, rytmu i koordynacji.
Rozwijanie mowy, ekspresji i kontaktu ze słowem gwarowym.
Uczenie współpracy i działania zespołowego.
Rozwijanie świadomości kulturowej i regionalnej.

Orawskie zabawy ludowe dla dzieci

Talorecek

Przebieg zabawy

„Talorecek" – zabawa ludowa jako element dziedzictwa kulturowego

Cele ogólne

Cele szczegółowe (uczeń potrafi)

Metody pracy

Formy pracy

Środki dydaktyczne

Przebieg zajęć

Wprowadzenie (5–10 minut)

Nauka wyliczanki (5 minut)

Nauka piosenki „Talorecek" (5–10 minut)

Zabawa właściwa (15–20 minut)

Podsumowanie i rozmowa (5 minut)

Propozycje rozszerzenia

Związki z podstawą programową

Uwagi metodyczne

Ciuciubabka

Przebieg zabawy

„Ciuciubabka po orawsku" – tradycyjno zabawa z naszego regionu

Cele ogólne

Cele szczegółowe (uczeń potrafi)

Metody pracy

Formy pracy

Środki dydaktyczne

Przebieg zajęć

Wprowadzenie (5–10 minut)

Nauka wyliczanki (w gwarze orawskiej) – 5 minut

Wybór ciuciubabki – 2 minuty

Zabawa właściwa (15–20 minut)

Zakończenie i refleksja (5 minut)

Propozycje rozszerzenia

Związki z podstawą programową

Chyciylimy Kochucika

Przebieg zabawy

„Chyciylimy kochucika" – zabawa regionalno-ruchowo w gwarze orawskiej

Cele ogólne

Cele szczegółowe (uczeń potrafi)

Metody pracy

Formy pracy

Środki dydaktyczne

Przebieg zajęć

Wprowadzenie (5–10 minut)

Nauka wyliczanki (gwarowa forma) – 5 minut

Przebieg zabawy (15–20 minut)

Zakończenie i refleksja (5 minut)

Propozycje rozszerzenia

Związki z podstawą programową

Libusie (Gąski)

Przebieg zabawy

„Libusie, libusie!" – góralsko zabawa z wilkiem i gąskami

Cele ogólne

Cele szczegółowe (uczeń potrafi)

Metody pracy

Formy pracy

Środki dydaktyczne

Przebieg zajęć

Wprowadzenie (5–10 minut)

Nauka wyliczanki (w gwarze orawskiej) – 5 minut

Przebieg zabawy właściwej (15–20 minut)

Zakończenie i omówienie (5 minut)

Propozycje rozszerzenia

Związki z podstawą programową

Skokanecki

Przebieg zabawy

„Skokanecki" – pastersko-zabawowo po orawsku

Cele ogólne

Cele szczegółowe (uczeń potrafi)

Metody pracy

Formy pracy

Środki dydaktyczne

Przebieg zajęć

Wprowadzenie (5 minut)

Nauka piosenki (5 minut)

Przebieg zabawy (15 minut)

Podsumowanie (5 minut)

Propozycje rozszerzenia

Związki z podstawą programową

Skontaktuj się z Małolipnicami lub dołącz do Nas!

Orawskie zabawy ludowe
dla dzieci

Skontaktuj się z Małolipnicami
lub dołącz do Nas!